چرا فكر می كنیم در بهشت حوصله مان سر می رود؟ با یه مثال توضیحم را شروع می كنم. اگر همینطوری بریم تو یه هتل 5 ستاره و از همه امكاناتش استفاده كنی بعد از چند روز برات تكراری می شه و حوصلت سر میره حالا اگه برای ماه عسل با عشقت بری توی همان هتل، حتی اگه چند ماه هم بمونی نه برات تكراری میشه نه حوصلت سر میره بهشت مثل یه هتل خیلی خیلی مجهزه اگه فقط بهشت بهشت باشه و ما به خاطر نعمت هاش و تجهیزاتش بریم حرف شما یكم درست بنظر میادو ممكنه حوصلمون سر بره ولی اگه با شوق لقاء الله باشه وضع فرق می كنه بهشت با وصال یاره كه شیرینه